Voor jazztrompettist Michael Varekamp is muziek een vorm van vrijheid. De in Rotterdam geboren en in Bodegraven opgegroeide muzikant speelde van New York tot Havana, maakte deel uit van Fra Fra Sound en de Dutch Swing College Band en stond in 2025 mede aan de basis van de terugkeer van het Gouda Jazz Festival. Maar het begon allemaal met één plaat van Louis Armstrong.
“Zodra ik voor het eerst een plaat van Louis Armstrong hoorde, wist ik het: dit is mijn taal, dit is mijn thuis.”
Een trompet als stem
Michael Varekamp (1968) laat zich niet gemakkelijk in één functie vangen. Hij is trompettist, zanger, componist, organisator, theatermaker en radiomaker. Hij organiseert PrinsjesNach in Den Haag en is een vertrouwd gezicht op het Breda Jazz Festival.
Samen met pianist Harry Kanters gaf hij mede vorm aan de programmering van het Gouda Jazz Festival, dat in 2025 na jaren afwezigheid terugkeerde naar de historische binnenstad. Met een internationale openingsavond in de Goudse Schouwburg en muziek op verschillende plekken in de stad kwam Gouda opnieuw op de jazzkaart te staan.
Voor Varekamp was het ook een terugkeer naar een vertrouwde omgeving. Hij werd geboren in Rotterdam, groeide op in Bodegraven en werkte als tiener in de Spiegeltent aan de Turfmarkt in Gouda. De route naar een bestaan in de muziek was alleen niet vanzelfsprekend.
De vonk van Louis Armstrong
Muziek werd Michael al vroeg met de paplepel ingegoten. Op zijn tiende vond hij in de platenkast van zijn vader een plaat van Louis Armstrong. Eén keer luisteren was genoeg: dit wilde hij later ook.
De blokfluit ging aan de kant. De trompet kwam in beeld.
Toch koos hij aanvankelijk voor een andere opleiding. “Ik moest van huis uit een echt vak leren, dus haalde ik eerst een hotelschooldiploma. Een van de gevolgen hiervan was dat ik als veertienjarige een aantal jaar in de Spiegeltent aan de Turfmarkt werkte als manusje-van-alles. Maar mijn hart lag bij de muziek. Uiteindelijk heb ik alle moed verzameld en ben ik tóch naar het Koninklijk Conservatorium in Den Haag gegaan. Daar voelde ik: hier hoor ik thuis.”
In 1997 studeerde hij cum laude af aan het Koninklijk Conservatorium. Daarmee begon een loopbaan die hem ver buiten Nederland zou brengen.
Michael Varekamp met de trompet de wereld rond
Varekamp speelde in gerenommeerde gezelschappen als Fra Fra Sound, de Fra Fra Big Band en de Dutch Swing College Band. Hij stond op internationale festivals van Havana tot Oslo en trad op in jazzclubs als Birdland in New York.
Dankzij een studiebeurs vertrok hij naar New York, waar hij speelde voor Jazzmobile, een organisatie die jazz naar de straten en buurten van de stad brengt.
“New York voelde als thuiskomen. De energie daar is magisch.”
Zijn reizen brachten hem ook naar India. Daar liet hij zich inspireren door de vrije klanken van de bansuri, de Indiase bamboefluit. “Dat heeft mijn muzikale blik nog verder opengezet. Die openheid hoor je nog steeds terug in alles wat ik doe.”
Muziek als tweede natuur
Ook thuis is muziek nooit ver weg. Michaels zoon Roef zit op zangles en zijn dochter Olivia danst.
“Soms moet ik Roef even aansporen om te gaan. Maar als hij thuiskomt, zingt hij de hele avond door. Mijn moeder moest mij vroeger ook vaak stimuleren om trompet te oefenen. Ze zei dan dat ik haar later dankbaar zou zijn. En daar had ze gelijk in.”
Talent alleen is niet genoeg, weet hij. Muziek vraagt herhaling, discipline en uren maken — ook op dagen waarop de zin niet vanzelf komt. Vrijheid ontstaat niet buiten de techniek, maar juist doordat je die techniek zo goed beheerst dat je haar tijdens het spelen kunt loslaten.
The Legends brengt de verhalen achter de muziek
Samen met toetsenist Wiboud Burkens richtte Varekamp The Legends op, een muziektheatergezelschap dat het werk en leven van grote muzikanten naar het podium brengt. Louis Armstrong, Billie Holiday, James Brown en Miles Davis behoren tot de artiesten die in de voorstellingen centraal staan.
“We brengen niet alleen hun muziek tot leven, maar ook hun verhalen. Daarnaast maken we shows over swingende steden zoals New Orleans en Parijs. Het is fantastisch om mensen zo mee te nemen in de sfeer van een tijdperk.”
De muziek staat voorop, maar de historische context geeft de nummers een extra laag. Zo worden de voorstellingen meer dan een reeks bekende melodieën. Ze laten zien waar de muziek vandaan kwam en onder welke omstandigheden zij ontstond.
De terugkeer van het Gouda Jazz Festival
In juli 2025 keerde het Gouda Jazz Festival terug naar Gouda. Michael Varekamp en Harry Kanters presenteerden tijdens de openingsavond in de Goudse Schouwburg een internationale bezetting met musici uit binnen- en buitenland.
Daarna trok het festival de historische binnenstad in. Voor Varekamp kwamen verschillende lijnen uit zijn leven samen: jazz, programmeren, optreden en de streek waarin hij opgroeide.
Het festival behoort inmiddels tot zijn omvangrijke lijst muzikale projecten. Varekamp blijft daarnaast optreden met verschillende gezelschappen en werkt vanuit Scheveningen, waar hij al jaren woont, aan muziek en theatervoorstellingen.
Jazz als gastvrijheid
Stilzitten past niet bij Michael Varekamp. Ten tijde van het gesprek schreef hij aan een boek met jazzanekdotes en werkte hij aan een theaterprogramma over jazz en politiek. De vormen verschillen, maar de basis blijft dezelfde: muziek als ontmoeting.
“Jazz is voor mij gastvrijheid. Een smeltkroes van invloeden. Blues, swing. Daarna kun je zelf toevoegen wat je wilt. Vrijheid en emotie — dat is wat ik wil blijven delen.”
Meer informatie:
michaelvarekamp.nl
goudajazzfestival.nl
“Muziek is vrijheid. Blues, swing en daarna alles wat je zelf toevoegt. Dat is het mooiste wat er is.”
— Michael Varekamp